arrow_drop_up arrow_drop_down

Bikini Fitness Dagboek #3 | AANGEKOMEN

Nog 59 dagen. Ups, downs, ups, downs, ups, downs…. ik weet niet eens waar te beginnen. Vanaf mijn vorige update van een week geleden heb ik me zowel on top of the world gevoeld, als volledig in de put.

Laten we maar positief beginnen

Gisteren ging het heer-lijk. Ik was qua werk erg productief, had mijn belangrijkste to-do’s tegen 13.00 uur al bijna af en ik voelde me fit en on fire. Om 18.30 uur ging ik trainen en normaal is dat op maandag een HEL, omdat het dan bommetje vol is. Nu viel dat reuze mee, er was zowaar plek genoeg om mijn schema netjes af te werken zónder omwegen en ik leek kracht voor tien te hebben. Mijn nek zat me een stuk minder dwars, wel gespannen (wanneer niet?) maar weinig pijn, alleen erg verkouden waardoor ik minder adem heb, maar zelfs dat deerde me niet. Ook ben ik na een tijdje team #nocardio te zijn geweest, weer begonnen met om de dag een half uur op de loopband. Dit omdat ik eigenlijk omlaag moet in calorieën om droger te worden, maar ik die op dit moment liever even extra verbrand met cardio, dan dat ik minder ga eten. Eten is de bom.
Ook dat ging prima, de 30 minuten vlógen voorbij. ‘S avonds nog even gebunkerd met een bord vol fooood en een webinar gekeken en lekker geslapen.

bikini fitness update aangekomen

Huilen in de sportschool

En vandaag.. tja, is het ineens allemaal anders. Ik stond al moe op, had direct een brok in m’n keel en moest mezelf vooruit slepen. Vooruit slepen op de weegschaal, en die *sshole zei dat ik was aangekomen. Wtf?

Maar ik zou Janne niet zijn als ik niet gewoon doorging en al m’n dingetjes deed die ik moest doen. Dus hup, aan het werk en hup, naar de fysiotherapeut voor een laatste Dry Needle behandeling. Mijn nek was zoveel beter dan de week er voor dus we zouden nu alleen nog even kijken of er nog iets viel “los te prikken”, maar helaas ging de spier die we probeerden te pakken, alleen maar zeer doen en vervelend aanvoelen. We zijn er mee gestopt en ik reed naar huis met een stekend & pijnlijk gevoel – wetende dat ik een uur later zou moeten squatten en shoulder presses op het schema had staan. De tranen prikken weer achter mijn ogen maar ik slik ze snel weg… geen tijd voor.

Eenmaal thuis aangekomen schiet ik in mijn sportkleren, zet een pan op het vuur om mijn visje in te bakken en wanneer ik de broccoli wil afspoelen merk ik dat er geen water uit de kraan komt… Arrggghhh. Vitens direct opgebeld, zwaar opgefokt (maar ik blijf altijd netjes aangezien ik zelf ook aan de telefoon heb gewerkt, kan dat meisje niets aan doen) maar volgens haar is er niets aan de hand: geen storing, geen probleem. Ik hang op en wil in tranen uitbarsten, maar doe het niet. 5 minuten later is er ineens weer water. Vraag me niet waarom of hoe, maar goed. Door door door… eten en naar de gym.

bikini fitness motivatie

In de auto voel ik me.. hoe noem je zoiets? Onbestemd, i guess. Ik rij naar de sportschool, maar heb geen idee waarom. Ja, om te trainen, maar waar doe ik het allemaal voor? Om straks weer klaar te zijn en alleen, in een koud huis, thuis te komen? En wie komt er nou eigenlijk naar mij kijken in december? Waarom wil ik dit allemaal zo graag en wat is het nut? Wat heb ik verder? Ik slik wederom een brok in mijn keel weg en stap bij de gym uit de auto.

Eenmaal boven aangekomen komt mijn 2e coach (zo noem ik hem maar even, ik ben namelijk gezegend met een wedstrijdcoach én daarnaast iemand die bereid is mij te helpen, te spotten en vooral te motiveren & pushen bij mijn zwaarste trainingen) naar me toegelopen en vraagt hoe het gaat. Tja.. hoe het gaat? Ik ben moe, mijn nek doet zeer, ik ben verkouden, aangekomen in gewicht én ongesteld (ja, ook dát nog, maar uiteraard hebben die 2 dingen waarschijnlijk iets met elkaar te maken), ik had gehoopt het met 1 heftige gebeurtenis dit jaar te kunnen doen maar daar kwam 10 dagen geleden nog een tweede bij, en ik zit er even compleet doorheen…… Gaat er door mijn hoofd.

“Goed hoor, alleen beetje last van m’n nek”, lieg ik. “Ja, ’t zal wel”, is het antwoord. Hij heeft helaas (of gelukkig?) door dat het helemaal niet zo goed gaat. We proberen het squatten te supersetten met dumbbell shoulder presses en daarna de Romanian deadlift in supersets met sumo shoulder presses. (oke, deze zin is voor iemand die niet sport, waarschijnlijk net zo makkelijk te lezen als Chinees)
Ik ga stuk, wil schreeuwen, huilen en wegrennen, maar ik doe gewoon wat ik moet doen. Totdat hij doorvraagt op waarom mijn nek zo gespannen is, waarom ik mezelf niet ben en waarom ik doe alsof er niets aan de hand is. En dan breek ik…

Huilen in de gym, tja, het is niet stoer. Ook niet leuk. Niks “tough fit chick”, niks “bikkelen”. Maar wel dé plek waar je echt weer jezelf terug kan vinden, iets wat ik in mijn eentje thuis niet kan. Hier is er namelijk niemand die doorvraagt op hoe het gaat, en dus doe ik gewoon wat ik moet doen en ga ik door – door – en nog eens door. Ik zou willen zeggen dat ik het nu kwijt ben en me een stuk beter voel, maar ik voel me nog steeds onbestemd. Het klopt allemaal niet voor mijn gevoel en ik wil er zó graag voor vechten, maar mag niet. Loslaten heet zoiets, maar ja…

Niemand heeft het altijd makkelijk

Anyway, genoeg lopen zeiken en janken! Mijn leven gaat dus ook niet altijd over rozengeur en maneschijn (verre van), maar dat betekent niet dat ik opgeef. Jij kent misschien het gevoel dat je de enige bent die worstelt, de enige bent die het allemaal niet voor de wind lijkt te gaan of de enige bent die kei- en keihard vecht, maar waarbij het niet van een leien dakje gaat en het zelfs lijkt alsof je tegenslag na tegenslag krijgt te verduren.
Of dit nu gaat om afvallen of om hele andere dingen in je leven… je bent niet de enige. We hebben allemaal die momenten en dagen, soms meer dan anders, en dat is ronduit k*t. Maar we moeten er mee dealen, en hopen dat morgen weer een goede dag is… want ook die dagen zijn er. Koester die, en vergeet ze vooral niet. Na regen komt? Juist. Misschien zijn er voor mij ook wel hele mooie dingen in petto – waar ik nog niet vanaf weet. Tot die tijd moet ik daarin geloven, zonder dat het tastbaar is. En dat geldt ook voor jou.

De feiten

Dan even terug naar mijn progressie: die is ook even ronduit k*t. Ik voel me opgeblazen en moddervet – it’s all part of the drill (ha, leuke woordspeling, not) en hoort bij deze fantastische maandelijkse (eh, bij mij niet maandelijks maar dat terzijde) periode. Wat mogen vrouwen toch in hun handjes knijpen! (zei ze cynisch)

Om van 55,2 naar 54,8, naar 55,0 en nu weer naar 55,6 kg (nog hoger dan bij de start dus) te gaan, is gewoon niet leuk. Maar ook niet erg. Dat weet mijn rationele ‘ik’ wel, maar mijn emotionele ik (en die ben ik nu, zoals je merkt) even niet. Ook vind ik absoluut geen vooruitgang terug in mijn nieuwe update foto’s, eerder achteruitgang, en ik moet eerlijk bekennen: ik heb echt waaaaaaaaay too much foto’s gemaakt en daar echt alleen de áller beste uit gekozen waarop ik enorm mijn buik probeer in te houden.

bikini fitness

“Och Janne, wat ben je weer (veel te?) eerlijk in je blog. Je weet toch wel dat iedereen dit kan lezen, ook alle mensen die je kent en nog onder ogen moet komen? Wie zit hier nou op te wachten?” – aldus mijn Reptielenbrein. 

Maar weet je, al heb ik hiermee maar één iemand die het nu moeilijk heeft geïnspireerd om toch DOOR te gaan om haar doelen te bereiken, dan is dat voor mij reden genoeg. ♥

Op mijn vorige update en die daarvoor, waren reacties gekomen of ik misschien wat meer wilde vertellen over mijn trainingsschema (en hoe ik voldoende rust kan houden ondanks 6 x p.w. trainen) en mijn macronutriënten verdeling, en hier had ik vandaag op willen beantwoorden. Zoals je merkt wordt dit dan een iets te lang stuk en kwam die van vandaag recht uit het hart, maar ik ga morgen een voedings “plog” (photo blog) maken van de afgelopen week! Hierin vind je dus foto’s van mijn maaltijden en uitleg over mijn macro’s en dergelijke. Het trainingsschema komt ook zeker binnenkort aan bod, ik heb nog genoeg om over te schrijven 🙂

Volgen wij elkaar eigenlijk al via instagram?

Lees ook:

Stephaniie

Door

Stephaniie

op 13 October 2015

Niet fijn voor jou, maar wel fijn te lezen dat ook dipjes erbij horen. Heel herkenbaar! Ennuuhhh. ...het komt goed (heb echt een hekel aan die uitspraak maar echt)......het komt goed!

LadiesLiftingPT

Door

LadiesLiftingPT

op 14 October 2015

Haha, dat komt het ook zeker! Ik voel me vandaag al een stúk beter, alles komt goed :) En ja... iedereen heeft die dipjes hoor.

Nienke

Door

Nienke

op 13 October 2015

Je bent een topper! Jij komt er zeker wel!!

LadiesLiftingPT
Paulina

Door

Paulina

op 13 October 2015

Hey Janne??! Godsgruwelijk frustrerend is het wanneer de dingen waar je je de pleuris voor werkt tegen gaan zitten. Wanneer je aan de lopende band pech hebt, wanneer je doelen eerder verder weg lijken (idd, lijken) dan dichterbij, wanneer je geen kant op kunt met je gevoel en gillend gek wordt van je (door jezelf opgelegde) stress en eisen. Wat zijn we toch onmogelijk goed in onszelf af te straffen en omlaag te halen. Wat zijn we soms toch uitblinkers in het niet- rationaliseren van onze ellendigheden. Excuus, bij een vriendin of vriend of eigenlijk zelfs bij de winkelbediende van de Jumbo

LadiesLiftingPT
Paulina

Door

Paulina

op 13 October 2015

Shit, kleine lettertjes, typt Knudde ?! Enfin, we weten precies hoever werkt, behalve soms bij jezelf. En believe me, been there, done that, en die achterlijke hormonen hebben zeer scherpe klauwen (ze grijpen zich ook altijd aan mijn weegschaal vast...) Vertrouw op je eigen kunnen, op je power, op je wilskracht en maak gebruik wanneer je een hand aangereikt wordt, dat doet niemand voor de lol, maar omdat ze je willen helpen! Je bent zelf coach, dan weet jij als geen ander hoe het werkt; dn dus ook hoeveel power je zelf bezit❤️! En je klote voelen is k*t maar heeft wel zo z'n voordelen; ongemeend grienen lucht zooo op! Het geeft je letterlijk adem. Niemand kent je beter dan jij, jij kent jezelf het langst; dn oplossingen komen altijd wanneer jij het niet verwacht en maakt je problemen in een klap kleiner?! Zo. Einde preek?. Kop op, schouders eronder en vertrouw op je eigen knappe zelf?! Dan shine jij straks het het meest van allemaal✨! Lekker slapen Xxx!

LadiesLiftingPT

Door

LadiesLiftingPT

op 14 October 2015

Wat een fijne reactie, zo uitgebreid en puur, ongelooflijk veel dank! Doet me erg goed om dit te lezen. Geen preek, gewoon heerlijk!! Ik ga shinen! <3 super bedankt!

Kimberly

Door

Kimberly

op 14 October 2015

Kop op meis, we hebben allemaal wel van die dagen!!! En je hebt al flink wat te verduren gehad de laatste tijd, dus eens goed uithuilen kan soms eens goed zijn!!! Het feit dat het "die periode" is helpt daar natuurlijk ook niet echt bij he! En het is zoals je zegt, de ene dag heb je een goeie dag, de andere een slechte... Vandaag was een slechte, en morgen waarschijnlijk wel weer een goeie, dus daar kun je alvast naar uitkijken!!! Kijk al uit naar je blog van morgen! x

LadiesLiftingPT

Door

LadiesLiftingPT

op 14 October 2015

Zo is dat, en vandaag gaat het ook al weer een stuk beter hoor! (het blog was van gisteren dus die voedings plog komt vandaag, joehoe!) :D+ Dank je wel, veel liefs!

Ninja moeder
LadiesLiftingPT
Esther

Door

Esther

op 26 October 2015

Wat een eerlijke oprechte sterkte blog! Dit geeft mij inderdaad ook weer motivatie. Bedankt meis! Hele week en weekend clean gegeten (weinig snoep/koek e.d.) en laag in kcal en 2x cardio gedaan en zware krachttraining en de weegschaal zegt maandagochtend doodleuk dat er maar 100 gram af is. Daar doe je dan al die moeite voor ...:P waar zijn de oreo's? Hihi. Succes meid!

LadiesLiftingPT

Door

LadiesLiftingPT

op 26 October 2015

Dank je wel Esther, heel fijn om te horen! Haha ja ik snap je helemaal, maar keep going, want de week er na kan je ineens blij verrast zijn door je harde werk en dedication :D Ik weet er aaaalles van ;) Succes en zet hem op hoor!!! x

Reactie plaatsen