Angst overwinnen? Neem niet zomaar alles van jezelf aan

Angst overwinnen? Neem niet zomaar alles van jezelf aan

Vandaag ga ik je even vijf minuten aan het werk zetten. Want ik heb ontdekt dat je met een klein beetje “zelfonderzoek” grote stappen kunt maken naar het nemen van de regie in je eigen leven. Daarom krijg je aan het eind van deze post een opdracht. Lees nog even door, dan leg ik het uit 🙂

Iedereen heeft ‘m: een interne wereld.

De wereld waar jouw eigen perceptie gecreëerd is, vol met emoties, herinneringen en vooral: gedachten.

Gelukkig maar, want het is dat wat ons onderscheidt van robots. Maar weet je wat het meest gevaarlijke is aan het hebben van zo’n interne wereld en in het bijzonder je gedachten?

Dat je ze aanneemt voor waarheid. Dat je ze verwart met feiten. En ze daarna ook nog eens klakkeloos opvolgt!

Dé waarheid?

Het gekke is, we denken vaak juist dat dat wat in ONS hoofd zit, de waarheid is en dat wat een ánder denkt, voelt, vindt of ziet (wanneer dit niet strookt met onze belevingswereld) raar of onwaar is. We zijn vaak sceptisch tegenover anderen, want onze interne wereld voelt héél sterk als dé waarheid.

Maar een gezonde dosis scepsis is niet verkeerd wanneer het gaat om alles wat er in je eigen hoofd omgaat: het kan maar zo zijn dat die gedachtenbubbel uit niets meer dan aannames en angsten bestaat.

Angst is niet de beste raadgever

En ik hoef je vast niet te vertellen dat angst niet de beste raadgever is als het gaat om de keuzes die je maakt in het leven. De keuzes die er uiteindelijk voor gaan zorgen dat jij je leven op een bepaalde manier leidt: of NIET.

Zodra je iets onderneemt (of alleen nog maar WIL gaan ondernemen) is er gelijk een heel koor in je hoofd dat roept dat persoon X dat misschien niet leuk gaat vinden, persoon Y je voor gek zal verklaren en persoon Z je misschien wel onteigenen zal.

Maar hoeveel hiervan is de absolute waarheid? Als in: feiten.

Achteraf valt het bijna altijd reuze mee

Als je eens terugdenkt aan eerdere dingen die je eng of spannend vond om te doen, die je uiteindelijk tóch hebt gedaan: viel het achteraf niet bijna altijd reuze mee?

Waren je initiële gedachten de absolute waarheid, of verzon je die eigenlijk zelf op basis van o.a. angst? Angst om te falen, om door de mand te vallen, om gek aangekeken te worden?

En zelfs al viel het achteraf niét reuze mee: heb je toen niet alsnog wat geleerd? Kan je er geen lessen uithalen voor de volgende keer, om het daarna beter te doen?

En als je om je heen kijkt en vooral naar de grote succesvolle ‘sterren’ en ondernemers: zie je dan niet in hoeveel ZIJ hebben moeten ‘falen’ voordat ze kwamen tot hun succes?

Succes bestaat niet zonder falen

Ik herhaal: succes bestaat NIET zonder falen. Falen is dan ook eigenlijk DE weg naar succes. (mooi he, omdenken? ‘T is nog eens waar ook!).

Zie het zo: hoe vaker je faalt, hoe vaker je dichtbij dat stukje succes komt. Stel nou dat je van te voren WIST, ik moet eerst 9 keer falen voordat ik de tiende keer succes zal hebben.

Ben je dan bereid door die 9 keer heen te gaan? Zo niet: is je uiteindelijke doel dan wel belangrijk genoeg voor je?

Maar ik dwaal compleet af: terug naar je gedachten en onderscheid maken tussen wat waarheid is en wat niet. Want ik had je een opdracht beloofd 🙂

Jouw opdracht, ga er nu meteen even 5 minuten voor zitten:

Pak pen en papier en zoek een rustig plekje. Zet je innerlijke stemmetje even uit en schrijf op wat je zou willen in het leven. Dat is heel breed en mag je in zijn algemeenheid opschrijven, maar kun je ook toespitsen op iets wat er op dit moment speelt in je leven.

Vaak beginnen doelen en dromen die je heel graag wilt bereiken maar niet leeft (!) met het woordje “eigenlijk”. (daarom zeg ik altijd ‘eigenlijk is dodelijk’ )

Voorbeeld:

Eigenlijk wil ik al jaren een andere richting op. Mijn baan geeft me niet meer veel voldoening en ik weet dat ik eigenlijk meer kan. Eigenlijk zou ik voor die studie/stage/andere baan willen gaan en daarna willen doorgroeien… of misschien zelfs wel iets voor mezelf willen beginnen!

(en i know: dan beginnen gelijk al die belemmerende stemmetjes: ‘ja maar…’ – laat die even buitenwege tijdens dit deel!)

Of: eigenlijk wil ik rondreizen, eigenlijk wil ik me vrijmaken van deze langslepende ongezonde relatie, eigenlijk wil ik nieuwe vriendinnen waarmee ik meer level, eigenlijk wil ik veel gezonder leven, eigenlijk wil ik meer voor mezelf opkomen in vergaderingen, eigenlijk wil ik meer betaald krijgen, eigenlijk wil ik afvallen, eigenlijk wil ik niet élk jaar met kerst naar mijn schoonouders, eigenlijk eigenlijk eigenlijk….

Wees zo specifiek mogelijk over wat je wilt bereiken, doen, vinden, zeggen… whatever it is.

Nog een stapje verder: look the tiger in the eye

Laat nu alle belemmerende stemmetjes op hun beloop. Let them out. Wat houdt je allemaal tegen?

Voorbeelden:

  • Dat kan ik toch niet.
  • Waarschijnlijk vindt iedereen dat gek.
  • Dat kan ik toch niet zomaar doen?
  • Wat moet m’n moeder daar wel niet van vinden.
  • My god, dan krijg ik vast mega veel meningen over me heen.
  • Dat kan ik toch niet maken tegenover m’n werkgever! Dan word ik rood en krijg ‘k het bloedheet.

Gooi alles er maar uit. Waar ben je nu écht bang voor? Welke gedachten heb je er allemaal over?

Schrijf nu áchter (of onder) al die gedachten welke waarheid zijn en welke niet. Bekijk ze kritisch en objectief. Vanuit je ratio en vanaf een afstand (da’s moeilijk, I know!). Het kan helpen om te doen alsof dit bezwaren zijn van een vriendin van je. Om háár te helpen haar gedachten te onderscheiden in waarheden en aannames, en concreet te krijgen wat haar allemaal onterecht tegenhoudt.

“Waarschijnlijk vindt iedereen dat gek.”

Wie heeft dat letterlijk gezegd? Is dat een feit of een aanname? Wat nou als eigenlijk niemand het heel gek vindt? Of wat nou als blijkt dat niemand überhaupt zo met jou bezig is (wat meestal het geval is, sorry!) en het ze eigenlijk niet zoveel kan schelen wat jij wel of niet doet?

“Dat kan ik toch niet zomaar doen?”

Je doet het ook niet ‘zomaar’ – je doet het omdat jij dat wil of leuk/bijzonder/gaaf/interessant/ leerzaam/cool vindt. Omdat het jou laat groeien als mens, vrouw, moeder of partner. Enne: waarom zou je het niét ‘zomaar’ kunnen doen? Hebben niet al tientallen, honderden, duizenden, miljoenen mensen op deze wereld dingen gedaan? Denk je dat jij daar echt mega uniek en anders in bent en dat echt een ding is – of valt het eigenlijk wel mee?

“Wat moet m’n moeder daar wel niet van vinden.”

Tja. Wat moet ze er eigenlijk van vinden? Moet ze dan 100% achter alles staan wat jij doet? Sta jij 100% achter wat zij of iemand anders doet? En wie zegt dat ze er überhaupt dat van vindt wat jij denkt? Misschien heeft ze wel een heel andere mening en doe jij aannames voor haar.

Etc.

Feitelijk kun je op álle bezwaren vragen: is dit écht zo, is het al een vaststaand feit, of verzin ik dit zelf/doe ik die aanname?

En daarna: oké, so what?

Bijvoorbeeld:

“Dat kan ik toch niet.”

Is dit echt zo? Heb je het eerder geprobeerd? En als het toen ‘mis’ ging kan je er dan nu van leren om het anders aan te pakken en weer te proberen?

Wég met die angsten en pak meteen aan

Ga er nu meteen even voor zitten en schrijf alles op. Je bent in vijf tot vijftien minuten klaar… het kan de eerste stap zijn in jouw Mindshift, naar jouw nieuwe toekomst die je zelf creëert.

Doe het nu meteen! En ik zou het ook leuk vinden als je hieronder opschrijft wat jij eigenlijk graag zou willen :-). Wees eerlijk en laat het me weten, dat is vaak de eerste stap. En je helpt er ook weer anderen mee.

Als je steeds een kleine stap zet en echt actie neemt, ga je ontdekken hoe je niet langer op de automatische piloot leeft, maar zelf de regie neemt. Gun dat jezelf.

Liefs,

Janne Schuijn

Mindsetcoach, ondernemer, moeder & auteur “Wat nou als het ook anders kan?”

PS: Wat is iets wat jij eigenlijk graag zou willen maar (nog) niet durft? Laat hieronder je reactie achter, dat is ook weer interessant voor anderen. Alvast bedankt!

Martine
Door

Martine

op 18 Feb 2019

8 jaar lang de knoop niet durfen doorhakken om een einde te maken aan een moeizame kille relatie . 8 jaar lang bedrogen en min of meer geaccepteerd om hem maar niet kwijt te raken . 3 dagen geleden kwam ik thuis en al zijn spullen waren weg ! Zonder een bericht achter te laten . Ik werd geblokkeerd op whatsapp en telefoon etc . Ik denk te weten dat als hij over een korte tijd contact met me opneemt , ik hoop zo om sterk te zijn en hem dan te negeren . Woede heeft nu de overhand . Is hij soms alweer bij een andere vrouw ? Is ze jonger ? Hoe ziet ze er uit ? Ik wil hem zo graag kunnen loslaten en hem nooit meer toelaten . De fijne momenten ( waren er niet veel ) is nu het enige waar ik aan kan denken .

Janne Schuijn
Door

Janne Schuijn

op 19 Feb 2019

Wat heftig Martine. Iets met liever kwijt dan rijk... Maar dat maakt het niet makkelijker. Mindsetwerk kan je echt veel goed gaan doen, ook al is het een proces!

Imke Jelier
Door

Imke Jelier

op 18 Feb 2019

Graag zou ik samen met mijn paard Amigo therapie gaan geven aan kinderen en jongeren. Daarnaast lijkt het me mooi om iets te betekenen voor kinderen/ jongeren die een (tijdelijk) (t)huis zoeken. Hiermee een eigen bedrijf opstarten, aan huis, in een rustige omgeving lijkt me echt DE droom!

Janne Schuijn
Door

Janne Schuijn

op 19 Feb 2019

Wauw, wat een mooie droom (of zullen we het gelijk een doel noemen? ;-)

Loo
Door

Loo

op 19 Feb 2019

Eigenlijk zou ik uit de VOF willen stappen waar ik nu in zit. We doen het met zijn 2en, ik en een oud stagebegeleidster. Samen runnen we een kinderopvang. Ik heb zoveel twijfels op dit moment, het kost zoveel energie. Ik zou graag 'alleen' willen werken, een baan, vastigheid, zekerheid, minder uren etc.

Janne Schuijn
Door

Janne Schuijn

op 20 Feb 2019

Ik hoor veel redenen om er uit te stappen. Wat is de reden die je nu nog tegenhoudt?

M
Door

M

op 21 Feb 2019

Ik wil zooooo graag moeder worden! Ik ben 26, alleenstaande en bijna klaar met een verbouwing. Ik ben momenteel met een donor in gesprek. De definitieve keuze maken om daadwerkelijk die stap te nemen is doodeng. Al die meningen en vragen van mensen om mij heen laten mij denken dat ik het idd niet kan/of het te vroeg is. Maar ik voel en weet dat ik dit voor de volle 200% wil. Voor je eigen vlees en bloed mogen zorgen is voor mij het mooiste wat er is, maar zet ik mijn geluk aan de kant door wat anderen te zeggen hebben??

Janne Schuijn
Door

Janne Schuijn

op 25 Feb 2019

Dat lijkt me inderdaad een levensveranderende keus. Het lijkt mij dat je inmiddels alles overwogen en voor jezelf beantwoord hebt (sta ik hier ook nog steeds achter als ik volgend jaar mijn levenspartner zou hebben gevonden? wil/kan ik dit ook alleen aan als mijn kindje niet gezond blijkt? nouja ga zo maar door ;-)), dus de vraag is.. wat houdt je nu écht tegen? De mening van anderen, of iets waarvan je toch nog het gevoel hebt dat je het misschien toch niet moet doen? En is dat gevoel legitiem of enkel geprojecteerd van anderen op jou?

Stephany
Door

Stephany

op 22 Feb 2019

Net aangekomen in mijn hotel op de Veluwe om eens een weekend rustig na te gaan denken wat ik graag zou willen doen qua werk. Ik wil al langer een andere kant op en graag 'iets' voor mijzelf willen beginnen maar de grote vraag is: Wat is dat 'iets'? Deze week begonnen met een eigen blog wat ik onwijs spannend vind maar er zijn vast meer meiden van mijn leeftijd (30) die ook met de zelfde soort vragen zitten en misschien dat mijn blog ze iets kan helpen. Zou heel tof zijn! Bedankt voor je eyeopeners Janne! Zonder jou had ik mijn blog niet online durven zetten omdat het nog niet ''perfect" is hihi. Maar jij hebt mij geleerd dat je maar beter gewoon kunt starten en dan bijsturen. Lieve groet, Stephany

Janne Schuijn
Door

Janne Schuijn

op 25 Feb 2019

Wauw Stephany, wat mooi om te horen! Dank je wel voor je reactie, heel waardevol voor mij. Waar gaat je blog over? En absoluut: start before you're ready :-)

Stephany
Door

Stephany

op 02 Mar 2019

Hoi Janne, bedankt voor je reactie! Het is een persoonlijk blog dat gaat over mijn weg naar het vinden van werk/bezigheden die echt bij mij passen. Dus ik ben boeken aan het lezen, podcasts aan het luisteren en websites aan het bekijken waar ik denk inspiratie te kunnen vinden en dat deel ik door middel van mijn blog. Het is nog in de opstartende fase maar de eerste berichtjes staan er:-) Onwijs leuk in ieder geval om hier mee bezig te zijn. Lieve groet, Stephany

Rebecca
Door

Rebecca

op 26 Feb 2019

Al 6 jaar lang de gedachte om een studie juridisch te volgen. Al eens mee begonnen, maar na 3 dagen gestopt, omdat ik dacht dat mensen in de klas me niet zouden accepteren. En ook omdat ik dacht dat ik niet slim genoeg was om zo’n pittige studie te kunnen volgen. Nu ben ik met mijn studie maatschappelijke zorg gestopt, omdat het absoluut niet bij me past. Inmiddels opnieuw aangemeld voor de juridische studie, omdat ik toch denk dat dat is wat ik écht wil. Ik wil er gewoon voor gaan en mijn angsten laten varen.

Janne Schuijn
Door

Janne Schuijn

op 26 Feb 2019

Zeker DOEN Rebecca. Je wil niet over tijd (hopelijk tientallen jaren) terugkijken op je leven en denken 'had ik maar...' simpelweg om het feit dat je het überhaupt niet durfde te proberen. Ga het doen en verras jezelf! You can do this!

Merel
Door

Merel

op 28 Feb 2019

Ik vlieg zaterdag naar australië om hier 2,5 maand te gaan rondreizen.... IN MIJN EENTJE. Iets wat ik nooit gedroomd had echt te doen. Ik vind het doodeng, aangezien ik nog steeds soms last heb van 'angst'gedachtes. Ik had er zonet weer eentje, en besloot toen een van Janne's artikelen te lezen (omdat ik deze altijd inspirerend vind). Na het doen van de opdracht voelde ik mij direct weer wat krachtiger, met beide voeten op de grond. Ik had opgeschreven dat ik gedurende mijn reis in Australië echt happy wil zijn, niet last te hebben van 'angst'gedachtes. Dat ik op mensen af durf te stappen, echt durf uit mijn comfortzone te stappen. Ik hoop hiermee ook terug te komen als een krachtiger iemand.

Rose
Door

Rose

op 28 Nov 2019

Ik lees dit blog nu pas, vele maanden nadat jij het hebt geschreven. Vanmorgen belde mijn werkgever dat mijn contract na mijn verlof niet wordt verlengd. Mijn dochter is nu bijna 6 weken. Ik schrok, baal, moest huilen. Maar ergens voelt het alsof dit nodig is, ik wil wat anders gaan doen. Fysiotherapeut zijn is niet mijn droombaan. Maar, wat dan wel. En, kan ik het wel? Iets anders zoeken, op dit moment. Er moet toch geld in de la? Mooi blog, op een goed moment. Ik ga er eens voor zitten, wat wil ik nu eigenlijk? Dank je wel Janne! Nu door naar je volgende blog. Lieve groetjes Rose

Reactie plaatsen